Haber Doruk

Neşeli Hayat, geçimderdine düşmüş Rıza Şenyurt’un sistemin
çarkları arasında çıkış yolu aramasını anlatan hüzünlü bir komedi. İlk filmi ‘Vizontele’den bu yana Yılmaz Erdoğan’ın iyi bir sinemacı olduğunu düşündümhep. Ama her iki Vizontele’de de senaryonun kuruluşuna dair yapısal sorunlar vardı ve benim için yarım başarı olarak kaldılar. ‘Organize İşler’ bir yönetmenlik gösterisiydi ama hikâyesi tatmin edici değildi. ‘Neşeli Hayat’ ise, yıllar önce Türk televizyon tarihinin en sevdiğim dizilerinden ‘Bir Demet Tiyatro’da defalarca şahit olduğumo usta hikâyeci cevherinin yeniden kendini gösterdiği bir film.

RENKLİ VE SICAK BİR DÜNYA
Erdoğan, vazgeçmediği usta görüntü yönetmeni Uğur İçpak’la birlikte yine kendine ait bir görsel dünya kurmayı başarıyor. Şehir hayatını doğallığı ve gerçekçiliğiyle yakalayan çok canlı, renkli ve sıcak bir dünya bu...

İlk karelerden itibaren dünya standartlarının birmilimdahi gerisine düşmeyen görsel atmosfer, hepsi de çok iyi yazılmış kenar mahalle karakterleriyle birlikte nefes alıp vermeyi ve sizi içine almayı başarıyor. Film zaman zaman bir resimli roman tadında akıp gidiyor ve birçok sahne aklınızda çakılıp kalıyor. Peki Erdoğan ne anlatıyor? Hizmet sektörüne bağlı ajanslarda ömür tüketen, yürüyen birer terliğe, hamburgere, cep telefonuna dönüşmüş, sendikasız, sigortasız, gizli işsizlerin dünyasına götürüyor bizi.

Filmin ana karakteri Rıza Şenyurt, hayatta hep kaybetmiş biri ama asıl meselesi kaybetmek değil. Memleketçe krizlere karşı hep çare bildiğimiz şumeşhur ‘mahalle dayanışması’nın ve ‘akrabalık bağları’nın sistemin katı kuralları içinde çözülüp gitmiş olması üzüyor onu... Ahlâken hiçbir yanlışı olmadığı bir işmeselesi nedeniyle mahalle arkadaşlarıyla mahkemelik olması; onu yiyip bitiriyor, karamsarlaştırıyor, aklının karışmasına neden oluyor...

‘Maddi durumu iyi’ abinin sokağa attığı kayınbiraderine sahip çıkması, kahramanlığından değil. İnandığı, bildiği doğrulara uygun hareket etmesinden. O aslında kenar mahallenin ‘Muhsin Bey’i... Ama ne yazık ki Muhsin Bey gibi hareket edecek bir alanı yok. İstinye Park’taki bir oyuncakmağazasının önünde Noel Baba kıyafetinin içine tıkılıp kalmış durumda. Fakatmanyaklık derecesinde iyimser olan genç kayınbiraderin yaşama iştahı, karısının hayata olan inancı, bir biçimde onu da alıp sürüklüyor. Rıza Şenyurt, içindeki Noel Baba’yı keşfetmek zorunda kalıyor...

Gayet sağlamve profesyonelce bulduğum senaryoda
takıldığım tek nokta; Rıza Şenyurt’un dönüşümsürecinde çocukların oynadığı rolün lafta kalıp, tamanlamıyla görselleşmemesi oldu. (İstinye Park’taki şarkı sahnesi bence yerine oturmuyor) ‘Neşeli Hayat’, klasikleşmeye aday, geleceğe kalacak bir film. Sistemin acımasızlığını
ve kenarmahallenin çözülüşünü göstermeyi ihmal etmeden, memleketin ihtiyacı olan dayanışma duygusunun altını çizmeyi başarıyor.
FİLMİN NOTU: 7.5

Kaynak: HT MAGAZİN-Mehmet AÇAR